164-کیش جزیره آرامش

رفتیم و سالم برگشتیم . البته در برگشت هواپیما یکی دو باری دور تهران چرخید که من نصف العمر گشتم چون فکر می کردم چرخهایش باز نمی شود که در هوا مانده .

رفتن کادر پرواز ایرانی بودند . من جرات نکردم بهشان سلام کنم بس که اخمو و بداخلاق بودند . برگشت وقتی قیافه خندان و بور خلبان را دیدم گفتم کارمان تمام است خلبان روس است و سقوط می کنیم . چقدر این مرد خوش اخلاق بود . با لبخند و آن لهجه خنده دارش به همه سلام می کرد . با کیوان دست هم داد و گفت دوستم میشوی ؟ که این پسرک بدعنق گفت نه و رویش را برگرداند . موقع پیاده شدن هم با روی خوش با همه بای بای کرد . چقدر خوب بر زمین نشست اصلا نهمیدیم چرخها کی به زمین برخورد کرد . چرا ما همه چیزمان یک چیزیش می شود ؟

و اما مسافرت که واقعا عالی بود . این کیش عجب جای آرامی است . ساکت و بدون ترافیک . یک بار هم صدای بوق نشنیدم . انگار که خاک ایران نبود . شاید واقعا جز ایران نباشد .تمیز و بدون آشغال . یک ته سیگار در خیابان ندیدم . چقدر خندیدیم و شاد بودیم . اصلا انگار این من نبودم که داشتم از افسردگی تلف می شدم . فکر می کنم تا یک سال شارژ باشم . دلم نمی خواست برگردم . به محض ورود به این خراب شده تهران را می گویم ، صف بستن ها شروع شد . صف تاکسی بعد هم ترافیک . کیوان میگوید مامان برگردیم کیش

163- من عنوان نمی نویسم شما چند عدد فحش آب نکشیده لطف بفرمایید به گل و بلبل

نمی دانم چه سری است در زندگی من که شانسم همیشه ریده بوده است .

تا امروز صبح که بلیطمان را نداد بودند ، من کلا نا امید از رفتن بودم . آخر این چه مسافرتی است که زمان حرکتش مشخص نیست ؟ محمود صبح رفت و بلیط را گرفت . ساعت 5 روز 17 بهمن که امروز باشد پرواز از فرودگاه مهرآباد . ساعت حرکت دوستمان که همسفرمان هم هست 5  است ولی پروازهایمان فرق دارد . گور پدرشان مهم نیست .

 به معرفی نامه هتل نگاه میکنم . دنیا روی سرم هوار میشود . تاریخ ورود به هتل را 18 بهمن زده اند پدرسوخته ها . کوپن غذا را هم برای دو روز داده اند . البته ما پول سه روز را مرحمت فرموده ایم .

محمود رفته ببیند چه گلی می تواند به سرش بگیرد .

بله بهتر از این نمی شود مملکت گل و بلبل است دیگر . ممکلتی که واکسنش شیرخواران معصوم را به بیمارستان و در بعضی موارد به سینه ی قبرستان میفرستد دیگر باید فاتحه ی تور و مسافرت و هواپیمایش را خواند . البته قبل از سوار شدن به هواپیما باید برای خودمان هم فاتحه بخوانیم . شما هم دو کلام فاتحه مرحمت بفرمایید.

جه جراتی دارم من ؟  چه انتظاراتی دارم من !!!!!!!!!!

162- ذوق مرگ

دیروز یادم آمد که دو هفته پیش چه حال خوشی داشتم .

من و سمیه ، کیوان و ریحانه رو برده بودیم پارک . هر دو خسته و افسرده از زندگی یکنواخت .

 به سمیه گفتم :شنیدی از طرف اداره تور کیش گذاشته اند . ما شاید برویم محمود دو دل است .

گفت : شنیده ام . ولی مجید میگوید هتلش خوب نیست و غذایش بد است و بدرد نی خودرد .

گفتم : مگر برای غذا می خواهید بروید . جایی هم باشد برای خواب کافیست . حالا چه اهمیتی دارد که در و دیوار هتل چه قیافه ای داشته باشد .

گفت : راست میگویی ولی مجید همش به فکر شکم است و کاریش هم نمی شود کرد .اگر جایی میرود باید بهترین و گرانترین رستوران را انتخاب کند .

راستش خیلی تعجب کردم . خوب کافیست که آدم سیر شود . برای من که این مساله قابل درک نیست .

در هر حال چند ساعت بعد زنگ زد و گفت که مجید موافقت کرده . من هم به محمود زنگ زدم و گفتم با هم برویم لذتش بیشتر است .

وقتی اسم نوشتند . سمیه زنگ زد . نمی دانید دو نفری چقدر ذوق کردیم و پای تلفن جیغ کشیدم و بالا و پایین پریدیم .

راستش برایم فرق نمی کرد کیش بروم یا هر جای دیگر البته به جز نیشابور و ساری . فقط دلم مسافرت میخواست .

چقدر راحت میشود ما را خوشحال کرد . و چقدر بی توجه در کنار ما زندگی می کنند . 

5سال است ازدواج کرده ام . فقط یک بار مسافرت رفته ایم . رفتیم یزد خیلی خوش گذشته بود .

این اولین باری است که کیوان مسافرت میرود . نمی دانم هیچ درکی از مسافرت دارد یا نه ؟ امیدوارم به هر 6نفرمان حسابی خوش بگذرد. امیدوارم غذاهای هتل هم خوب باشد و رضایت آقا مجید جلب شود . امیدوارم سال آینده فرصتی دست دهد و دوباره مسافرت برویم .

وقتی برگشتم شرحال مسافرت را خواهم نوشت .  

161-ان در باب مسافرت به ساری

چهارشنبه همراه آقا محسن عازم ساری شدیم . الحق که قدم ما مشکل دارد . در رادیاتور ماشین خراب شد و مدام جوش می آورد . آنهم در سرمای -15 درجه ی فیروزکوه . آنقدر آب کم کرد که همه ضد یخش خالی شد . حساب کنید که آب در زیر رادیاتور یخ میبست و بالایش جوش بود . به هر بد بختی بود خودمان را به فیروزکوه رسانیدم . شانس آوردیم که تعمیرگاه باز بود . جناب تعمیرکار داشت شلوار کارش را در می آورد و شلوار پلوخوری میپوشید که ما آویزانش شدیم . البته این قضیه را خودم به چشم ندیدم و اینجانب هم به لنگشان آویزان نگشتم .

خلاصه 1ساعتی طول کشید تا ضد یخ و در رادیاتور تهیه کنیم . یعنی اینکه جناب تعمیرکار زنگ زد به قطعه فروش و ایشان را از منزل بیرون کشید و برایمان قطعه را فرستاد .

ساعت 1 بود که به خانه رسیدم . شام تولد محمود را که ارژنگ زحمتش را کشیده بود نوش جان فرمودیم .

امروز صبح هم که یکشنبه باشد همراه دایی فرهاد به منزل برگشتیم . خوشبختانه هیچ بلایی سرمان نیامد .

درد دل هم دارم ولی گفتنش سودی ندارد . در ضمن باید از اول همه جریان را تعریف کنم که حالش را ندارم . میدانم که الان فضولیتان گل فرموده ولی واقعا حسش نیست . تازه تعریف کردنش همان مثال تف سر بالست .

امروز اعلامیه ای دیدم نوشته بودند :

بفرموده در رابط شهرک به مجتمع ورزشی از فلان تاریخ تا فلان تاریخ بسته خواهد بود .

و زیرش با خودکار نوشته شده بود :

کدام خری فرموده ؟

160-

امروز به دایی احسان فکر می کردم . به اراده و همتش

دایی احسان پسر دایی مامان ، اگر اشتباه نکنم اوایل انقلاب یا شاید هم اواخر دوره ی پهلوی دیپلم گرفت . در سالهایی که نفت و کلا مایحتاج زندگی به سختی تهیه میشد ، عضو کمیته های کمکهای مردمی بود . میدانم که حتی برای بعضی از خانواده ها نفت به در خانه شان می برد . بعد هم که اهداف کمیته از کمک رسانی به موارد دیگر تغییر کرد او هم کنار کشید .  شغلهای مختلفی را هم تجربه کرد . یادم می آید که غروبها به خانه مادربزرگم می آمد و با دایی هایم شطرنج بازی می کرد . اتاق کوچک در هم و برهمی بود پر از دود سیگار و کتاب . روی تخت یک صفحه کاغذی شطرنج بود و مهره هایی که از گچ پر شده بودند تا سنگین باشند و ولو نشوند و چهار کله که خم میشد روی صفحه کاغذی . چه دورانی بود شطرنج هم ممنوع شده بود .

نمی دانم چطور شد بعد از آن همه سال دوری از درس و کتاب تصمیم گرفت درس بخواند . پزشکی قبول شد . ازدواج کرد . دو فرزند دارد. تخصص قبول شد . چقدر سخت بود برایش . خانواده اش بروجرد بودند و خودش اصفهان . نمی دانم چه فشار اقتصادی ی را تحمل کردند . هنوز همان آدم سی سال قبل است . میبینم در حد توانش در خدمت مردم است . برای من که همیشه مهربان بوده هر وقت کاری داشته ام بی منت به دادم رسیده .

امروز به یادش افتادم . یکدفعه قلبم فشرده شد واشک به چشمانم آمد . دلم برایش تنگ شده بود . به موبایلش زنگ زدم . چقدر صدایش را دوست دارم . دلم میخواهد بغلش کنم . وای دلم میخواد محکم بغلش کنم .